Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019

02-04-2019 Jandek, Bush Hall, UK

Είναι οι φορές που τα συναισθήματα αρνούνται να καταγραφούν. Ο αντιπρόσωπος της Corwood Industries μας γέμισε με τέτοιες σαράντα χρόνια τώρα. Από τις στιγμές που λάμβανες ένα φάκελο με την χειρόγραφη διεύθυνσή σου, μέχρι τώρα, που βρέθηκες σε ένα χώρο, μίλια μακριά, μαζί με 30 ακόμα "περίεργους" να ακούσεις-δεις-βιώσεις ζωντανά τον Jandek. Ή καλύτερα το φαινόμενο πίσω από την μαυροφορεμένη φιγούρα με το στρογγυλό καπέλο.

To "Kooken" που προηγήθηκε ήταν ένα ακόμα σημάδι ότι με τον πιο ιδιόμορφο τρόπο ο Jandek αφήνει να βιογραφηθεί το τώρα του. Τραβηγμένο στο χέρι (αυτό σημαίνει σαν να έφτιαχνε την πρώτη του ταινία ο μικρός αδερφός σου), δείχνει τον ίδιο να περπατάει στους δρόμους της γειτονιάς του με μια νεαρή δημοσιογράφο ή απλά φίλη. Δεν θα μιλήσει για τα επτά μυθιστορήματα που απορρίφτηκαν από δεκάδες εκδοτικούς οίκους, ούτε για τις περισσότερες από 60 κυκλοφορίες του στην δική του δισκογραφική εταιρεία. Δεν θα αναφερθεί στην μανία του να καταγράφει τις ζωντανές του εμφανίσεις, στην τεράστια παραγωγικότητα, στους σκοτεινούς κι ακαταλαβίστικους στίχους του, στον κ. Smith που κάνει όλη την επικοινωνία και του μοιάζει τρομερά, στις φωτογραφίες των εξώφυλλων του, ούτε γιατί αποφάσισε να εμφανιστεί ζωντανά για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2004 στη Σκωτία (με τη συνοδεία του Richard Youngs). 

Η προσωπική μου σχέση ξεκινάει τη δεκαετία του '80. Πριν την αναφορά του ονόματός του από τον Kurt Cobain, πριν την αγόρευσή του σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ονόματα από το Spin, πριν δημιουργηθεί το fan-site με όλους τους στίχους του, πριν το ιντερνετικό κατάλογο, πριν τα κινητά, πριν το γρήγορο ίντερνετ, τότε που το Houston δεν ήταν δίσκος των Charalambides αλλά η λέξη που προλόγιζε την πρόταση: "We have a problem"!


Δεν κατάφερα να προλάβω εισιτήριο τον Απρίλιο του 2013 ούτε να τον δω ζωντανά στο τριήμερο το Φεβρουάριο του 2014 στο Cafe Oto παρόλο που βρισκόμουν στο Λονδίνο, οπότε το Bush Hall τον Οκτώβρη του 2019 ήταν η ιδανική στιγμή για την πρώτη μου φορά, μετά από τόσα χρόνια φιλίας! Μετά από πέντε χρόνια κυκλοφόρησε και ο πρώτους του δίσκος με όχι ζωντανές ηχογραφήσεις, οπότε στο σκοτεινό κι επιβλητικό μπλε φόντο του Bush Hall κάπου πάνω από το Hammersmith ήρθε η ώρα για τον κύριο Smith.

Ζωντανό!


Είναι η εκκεντρική φιγούρα που περίμενες να δεις, μυστήριος κι απόμακρος, πως αλλιώς φανταζόσουν κάποιον που βγάζει τον πρώτο του δίσκο το 1978 στη δική του εταιρεία με πρώτο νούμερο το 0739 και πλησιάζει πια σήμερα τις εκατό κυκλοφορίες με την ίδια αισθητική εξώφυλλων! 


02-07-2018 Jack White, Amsterdam NL

Κάτσε, τι εννοεί χωρίς κινητά;
Ποιος θα μου απαγορέψει να έχω το κινητό μου;
Να αποθανατίσω αυτές τις στιγμές; Αφού το πλήρωσα.
Δεν συμφωνώ.


Έλεγχος απόλυτα τυπικός στην είσοδο και θήκες κλειδωμένες που καλύπτουν τα κινητά. Στην αρένα μπορείς να δεις μπροστά σου πάνω από τα κεφάλια. Καμιά οθόνη δεν σε αποσπά. Η σκηνή λουσμένη στο μπλε χρώμα που ασπάζεται ο Jack για τα προσωπικά του πονήματα. Όταν τελειώνει, αν σκεφτείς αντικειμενικά αντιλαμβάνεσαι ότι το απόλαυσες διαφορετικά. Δεν έψαχνες τις τσέπες σου, δεν σε ενδιέφερε να αποθανατίσεις τίποτα. Απλά το έζησες. Πόσες ευκαιρίες είχες ή θα έχεις να δεις τον μεγαλύτερο σήμερα κιθαρίστα και συνθέτη στην παγκόσμια ροκ σκηνή; Ε, δεν άξιζε να μην τσεκάρεις τα όχι και τόσο σημαντικά μηνύματα και posts σου; Με το παραπάνω!

Η setlist; Μα δεν μπορείς να το ψάξεις αυτό; Ίσως θες να διαβάσεις πόσα τραγούδια της εποχής των White Stripes ερμήνευσε; Dead Leaves and the Dirty Ground, Hotel Yorba, Fell in Love with a Girl, You don't Know What Love is, I'm Slowly Turning into You, Seven Nation Army (για το τέλος) κι ένα πανέξυπνο πέρασμα όπως το συνηθίζει, αυτή τη φορά από τα I Think I Smell a Rat και The Big Three Killed my Baby. Φυσικά Jack White = The White Stripes + The Dead Weather + The Raconteurs, οπότε και με σειρά που θα ασχοληθεί με τα άλλα δύο συγκροτήματά του έπαιξε I Cut Like a Buffalo και Steady, as She Goes.

Μία συναυλία που θα θυμάσαι. Σε έναν συναυλιακό χώρο αψεγάδιαστο (AFAS), με κοινό διψασμένο αφού ο Jack επισκέπτεται ανά 4ετία την Ευρώπη πια. Χωρίς αξιόλογο support (δεν θέλω να το σχολιάσω αυτό) και ναι... χωρίς κινητά. Ένιωσες κι εσύ λίγο σαν τον Jack, έτσι δεν είναι;


Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019

02-04-2019 Jandek


13-07-2019 Slayer


αυτό ήταν το τέλος, ολόκληρης της εποχής μας

τι κι αν πολλοί τους είδαν για πρώτη φορά;
όλοι τους είδαμε για τελευταία φορά.

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

alterations

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

13-06-2016 Sigur Ros


 Ovedur
Staralfur
Saeglopur
Glósóli
Untitled I (Vaka)
Ny Batteri
Untitled VI (E-Bow)
Untitled VII (Daudalagid)
Festival
Yfirbord
Kveikur
Hafsol
encore:
Untitled VIII (Popplagid)

07-06-2016 PJ Harvey

 PJ HARVEY
 Brian Jonestown Massacre


Chain of Keys
The Ministry of Defence
The Community of Hope
A Line in the Sand
The Orange Monkey
Let England Shake
The Words That Maketh Murder
The Glorious Land
Medicinals
When Under Ether
Dollar, Dollar
The Wheel
The Ministry of Social Affairs
50ft Queenie
Down by the Water
To Bring You My Love
River Anacostia
Encore:
Working for the Man
A Perfect Day Elise 

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

Acid Mothers Temple 06-11-2015 Paris

Friday 06 Nov.
Acid Mothers Temple & The Melting Paraiso U.F.O.
@ Le Petit Bain - Paris FR

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

16-05-2015 Agathocles


Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

25-04-2015 Time/Tone (Eventless Plot)

Σάββατο, 25 Απριλίου- 21:00
Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (http://www.cact.gr/)
Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκη   /   Είσοδος ελεύθερη
 
Την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Απριλίου το μουσικό σχήμα Eventless Plot (Βασίλης Λιόλιος, Άρης Γκιάτας, Γιάννης Τσιρίκογλου), μέλη της Granny Records, σε συνεργασία με την Πορτογαλίδα αρπίστρια Angelica Vasquez και τους τέσσερις χορευτές Edgen Lame, Μίνα Ανανιάδου, Λουκιανή Παπαδάκη και Δάφνη Στεφάνου, παρουσιάζουν για δύο βραδιές στη Θεσσαλονίκη το Time I Tone Project, μια παράσταση που επιχειρεί να εξερευνήσει την τομή μεταξύ ήχου, χορού και χώρου.

Το Τime | Τone project είναι ένας διάλογος μεταξύ ήχου και κίνησης. Αποτελεί μια ηλεκτροακουστική σύνθεση βασιζόμενη σε ένα γραφιστικό score, το οποίο αποκτά σωματική υπόσταση μέσω του χορού στον χώρο.

4 τόνοι (C, C#, A, A#) εναλλάσσονται και αλληλεπιδρούν κατά την διάρκεια της σύνθεσης, δημιουργώντας τυχαίους συνδυασμούς και διαφορετικές αρμονίες κάθε φορά. Η αλληλουχία των τόνων διακόπτεται κάθε 2 λεπτά από μικρές φράσεις, όπου οι μουσικοί καθοδηγούμενοι από τους τόνους δημιουργούν νέες “στρώσεις” και επίπεδα ήχου, αποσπώντας έτσι την προσοχή από την συνέχεια των τόνων και τοποθετώντας τους στο background για λίγο. Μετά το τέλος κάθε φράσης επανέρχονται στο προσκήνιο.

4 χορευτές υποστηρίζουν τη μουσική δομή, ακολουθώντας το score και ενσωματώνοντας ήχο και μελωδία σαν σύνολο και ως μονάδες μέσω κινητικών μοτίβων και αυτοσχεδιασμού. Κατά τη διάρκεια της αλληλουχίας των τόνων, το σύνολο μετατρέπει τις συχνότητες και τους παλμούς του ήχου σε κίνηση απελευθερώνοντας την κινητική αυτή ενέργεια στο χώρο ενώ κατά τη διάρκεια των μελωδικών σημείων διαγράφονται ατομικά στο χώρο γραμμικές κινητικές φράσεις, ή αλλιώς πολλές σωματικές αφηγήσεις.
Ήχος και κίνηση συνυπάρχουν καθώς πυκνώνουν/αραιώνουν το χώρο αλλά και υποστηρίζονται από αυτόν.

Eventless Plot (www.eventlessplot.com) :
Βασίλης Λιόλιος- sine tones/analogue synth
Άρης Γκιάτας- πιάνο
Γιάννης Τσιρίκογλου- electronics max/MSP
Angelica Vasquez- άρπα

Χορευτές: Eddie Lame  / Μίνα Ανανιάδου  / Λουκιανή Παπαδάκη / Δάφνη Στεφάνου

Ντίνος Σαδίκης 31-03-2015

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015